W dniu 30 czerwca 2022 roku w wieku 87 lat zmarł Aleksander Sokołowski – fizyk, pedagog, poeta i… pszczelarz.
Aleksander Sokołowski urodził się 26 lutego 1935 roku we wsi Nielidziszki nieopodal Wilna.
Aleksander Sokołowski (1935–2022)
https://zw.lt/
W roku 1956 ukończył Szkołę Średnią w Miednikach Królewskich, a w latach 1959–1961 studiował na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Instytutu Nauczycielskiego w Nowej Wilejce.
Pracował jako nauczyciel, dyrektor szkół polskich na Wileńszczyźnie.
W latach 1968–1970 studiował fizykę w Instytucie Pedagogicznym (obecnie Uniwersytet Pedagogiczny) w Szawlach, zaś latach 1970–1988 pracował jako wizytator w Wydziale Oświaty Okręgu Wileńskiego. Od roku 1988 pracował na Wydziale Pedagogicznym Wileńskiego Uniwersytetu Pedagogicznego. Wykładał na Uniwersytecie Polskim w Wilnie.
W 1991 roku obronił pracę doktorską uzyskując stopień naukowy doktora nauk pedagogicznych. Opublikował ponad 30 artykułów naukowych w kraju i za granicą, m.in. monografię Polityka oświatowa i naukowa III Rzeszy niemieckiej w okupowanej Litwie (1941–1944).
W twórczość poetycką zaangażował się od wczesnej młodości; wydał 9 tomików wierszy, m.in.: Iskrzące się drzewo (1986); Wiatraki historii (1990); Kolce losu (1992); Kontrasty (1993); Podanie o zwrot ziemi (1993); Dzierżawa (1996); Pszczoły i ludzie (2003); Umykające chwile (2003); Maraton miłości. Erotyki (2003).
W 2004 roku w Światowy Dzień Poezji pod patronatem UNESCO w Warszawie Aleksander Sokołowski otrzymał nagrodę literacką za promowanie literatury polskiej na Litwie.
Od 1991 r. był członkiem Związku Pisarzy Litwy, od 1989 – założycielem i prezesem Sekcji Literatów Polskich przy Związku Pisarzy Litwy, od 1994 r. – członkiem Związku Literatów Polskich.
Jego pasją było pszczelarstwo, które uprawiał aż do śmierci na odzyskanej ojcowiźnie.
RES
