Rada Najwyższa Ukrainy uchwaliła prezydencką ustawę o rdzennych narodach. 325 deputowanych głosowało za przyjęciem projektu ustawy „O rdzennych narodach Ukrainy”.
Ustawa stanowi, że rdzenni mieszkańcy Ukrainy są autochtoniczną społecznością etniczną, która uformowała się na terytorium Ukrainy, jest nosicielem oryginalnego języka i kultury, posiada organy tradycyjne, społeczne, kulturalne lub przedstawicielskie, samoidentyfikuje się jako ludność rdzenna Ukrainy, jest mniejszością etniczną w swojej populacji i nie ma własnej edukacji państwowej poza Ukrainą.
Zgodnie z tą definicją ustawa stanowi, że rdzennymi narodami na Ukrainie są Tatarzy Krymscy, Karaimi, Krymczacy. Rosjanie z definicji nie są rdzennymi mieszkańcami Ukrainy, ponieważ poza Ukrainą mają własną edukację publiczną.
Ustawa określa gwarancje ochrony prawnej rdzennych narodów Ukrainy przed wszelkimi działaniami mającymi na celu: pozbawienie znaków przynależności etnicznej i integralności jako ludów pierwotnych, pozbawienie wartości kulturowych; eksmisje lub przymusowe wysiedlenia z miejsc zamieszkania w jakiejkolwiek formie; przymusową asymilację lub przymusową integrację w jakiejkolwiek formie; zachęcanie lub podżeganie do nienawiści rasowej, etnicznej lub religijnej skierowanej przeciwko nim.
Rdzenna ludność Ukrainy ma zagwarantowane prawa kulturalne, edukacyjne, językowe i informacyjne.
Ustawa przewiduje również określenie statusu prawnego organów przedstawicielskich rdzennych narodów Ukrainy, zapewnienie ich zasobów, a także kwestie międzynarodowej reprezentacji rdzennych narodów Ukrainy.
Postanowiono, że rdzenni mieszkańcy Ukrainy mają prawo do zakładania własnych instytucji edukacyjnych lub współpracy z instytucjami edukacyjnymi wszelkich form własności w celu zapewnienia studiowania języka, historii, kultury odpowiednich rdzennych mieszkańców oraz nauczania w kraju w językach odpowiednich rdzennych mieszkańców.
Ustawa stanowi, że rdzenni mieszkańcy Ukrainy poprzez organy przedstawicielskie mają prawo do tworzenia własnych środków masowego przekazu. Państwo może udzielać wsparcia mediom, w których do organów przedstawicielskich rdzennych mieszkańców należy samodzielnie bezpośrednio co najmniej 51% kapitału docelowego i/lub praw głosu z akcjonariacie (akcji, udziałów) mediów, jeżeli takie media nadają zgodnie z koncesją na nadawanie lub zezwoleniami na czasowe nadawanie realizować co najmniej 50% nadawania w językach rdzennych mieszkańców Ukrainy i/lub poświęcać co najmniej 50% nadawania na realizację praw rdzennej ludności.
W uzasadnieniu do projektu ustawy zauważono, że powstał on „w związku z czasową okupacją Autonomicznej Republiki Krym i miasta Sewastopol oraz ciągłym łamaniem przez Federację Rosyjską podstawowych praw i wolności obywateli Ukrainy, w szczególności rdzennej ludności żyjącej na terytorium Autonomicznej Republiki Krym i miasta Sewastopol uznanie przez Ukrainę statusu narodów rdzennych, które utworzyły się na terytorium Autonomicznej Republiki Krym i miasta Sewastopol”. Należy zauważyć, że przyczyni się to również do międzynarodowego prawnego uznania statusu rdzennej ludności Ukrainy.
Opr. TB, UNIAN
fot. Wikipedia
Dodaj swój komentarz