W zniszczonym przez raszystów niemal doszczętnie i okupowanym przez nich Mariupolu wybuchła epidemia stwierdzono cholerę i władze okupacyjne zarządziły zamknięcie miasta (a raczej tego, coz niego został0).
Informację o cholerze podał Petro Andruszczenko, doradca prawowitego mera Mariupola na wygnaniu.
Powodem cholery w Mariupolu są rozkładające sie ciała zabitych mieszkańców pod gruzami, w prowizorycznych grobach wykopanych podczas oblężenia i leżące na ulicach (ciał jest kilkadziesiąt tysięcy), brak dostępu do bieżącej i czystej wody i dostaw jedzenia.
W Mariupolu pozostała niewielka część wobec przedwojennej liczby mieszkańców (prawie pół miliona), ale wciąż jest tam od kikudziesięciu tysięcy do stu tysięcy ludzi. Ponadto na okupowane tereny Rosjanie zwożą kolonistów i urzędników okupacyjnych, np. nauczycieli.
Okupanci po zniszczeniu Mariupola i wymordowaniu tak wielu jego mieszkańców kompletnie sobie nie radzą z administowaniem. Były informacje o masowych grobach na przedmieściach Mariupola, gdzie wrzucano ciała rozstrzeliwanych mieszkańców, mobilnychg krematoriach, które mają ze sobą okupanci, wywożeniu gruzu i wypalaniu ruin bez oglądania sie czy sa tam ciała albo szczątki ciala. Ale jedna sprawa to planować zacieranie swoich zbrodni, a inna sprawa to rzeczywiście je zatrzeć w pełni. Najwyraźniej rosyjskich zbrodniarzy przerasta skala ich własnych zbrodni oraz niekompetencja.
Niedawno pisaliśmy, że próbując przywrócić dostawy bieżącej czystej wody do miasta, i wobec wymywania prowizorycznych grobów wykopanych podczas oblężenia raszyści nakazali umieszczenie ciał z tych grobów bez żadnego szacunku i porządu w jednym z centrów handlowych na przedmieściach, które akurat nie zostało zniszczone. Nie ma tam żadnych warunków do przechowywania zwłok.
Lokalne ukraińskie władze podały wczoraj, że zauważono, ze rosyjscy żołnierze opuscili z niewyjaśnionych przyczyn punkty kontrole wokół okupowanego Melitopola w obwodze chersońskim. Według jedenk z hipotez jest to spowodowane właśnie obawą wojska przed cholera.
Oprac. MaH, rferl.org
