Nabożeństwem Jutrzni Wielkiego Postu chrześcijanie obrządku wschodniego rozpoczęli Wielki Tydzień Męki Pańskiej. Każdy z kolejnych dni Wielkiego Tygodnia ma swoje symboliczne znaczenie. W te dni prawosławnych chrześcijan obowiązuje ścisły post.
W Wielki Poniedziałek Cerkiew wspomina starotestamentowego Patriarchę Józefa, sprzedanego przez braci w niewolę. Jego niezasłużone cierpienie symbolizuje wierność Bogu, ufność i nadzieję, szczególnie w momentach gdy jesteśmy przez los doświadczani.
Teksty liturgiczne Wielkiego Wtorku podkreślają potrzebę duchowej czujności i doskonałości. Wierni wysłuchają przypowieści o dziesięciu pannach, która wzywa do nieustannej gotowości, bowiem dzień, w którym Chrystus przyjdzie po raz drugi może nastąpić w każdej chwili, a do raju wejdą tylko ci, których dusze płoną czystym światłem jak pochodnie pięciu mądrych panien.
Wielka Środa przypomina o namaszczeniu Chrystusa, przez pewną grzeszną kobietę, Świętym Mirrem. Tego dnia wspomina się również o podjętym przez Judasza zamiarze wydania Chrystusa arcykapłanom. W ten sposób Cerkiew przeciwstawia bezinteresowność i miłość grzesznicy zdradzieckim planom Judasza.
Przez pierwsze trzy dni Wielkiego Tygodnia, podczas nabożeństwa godzin kanonicznych, czytane są kolejno Ewangelie wszystkich czterech ewangelistów. Dzięki temu wierni przypominają sobie całą Dobrą Nowinę, aż do opisu męki Zbawiciela w Ewangelii według św. Jana.
W Wielki Czwartek, na porannej Liturgii, prawosławni wspominają ustanowienie sakramentu Świętej Eucharystii. Wspomnienie nauki Zbawiciela o chrześcijańskiej skromności i pokorze. Widzimy Chrystusa obmywającego nogi Apostołom. Stwórca wszechświata przyklęka przed stworzeniem, które w Adamie odrzuciło go w raju, a w Judaszu odrzuca Go pod Golgotą. Smutek łagodzi wspomnienie Ostatniej Wieczerzy, na której Bóg ofiarowuje nam Swe Najświętsze Ciało i Drogocenną Krew w sakramencie Św. Eucharystii. Jest to jednak dzień smutku. Judasz opuszcza Wieczerzę by wydać Zbawiciela. W tym dniu jest celebrowana Liturgia Św. Bazylego Wielkiego oraz czytane jest 12 Ewangelii męki Zbawiciela.
W trakcie czytania Ewangelii wierni trzymają zapalone świece, które oznaczają, iż chwała i boskość Jezusa nie opuściły go nawet podczas poniżenia i męki.
W Wielki Piątek, w godzinach popołudniowych, odprawiana jest wieczernia (nieszpory), na której wynosi się na środek cerkwi całun (płaszczanicę) – specjalną tkaninę przedstawiającą Chrystusa leżącego w grobie. Tego samego dnia, w godzinach wieczornych, na jutrzni Wielkiej Soboty, odbywa się obrzęd pogrzebu Zbawiciela, który kończy się procesją z całunem wokół cerkwi. Jest to też dzień szczególnie surowego postu.
Wielka Sobota – to dzień oczekiwania na zmartwychwstanie Chrystusa. Ciało Zbawiciela składa się w symbolicznym grobie. Wierni wspominają Jego zstąpienie do piekła w celu zwiastowania zbawienia zmarłym Praojcom. Celebrowana jest Św. Liturgia Św. Bazylego Wielkiego. W tym dniu zgodnie z tradycją święci się pokarmy oraz odwiedza groby zmarłych
W 2013 roku Kościół prawosławny będzie obchodzic Wielkanoc 5 maja. Kościół kierując się zaleceniami ojców I soboru powszechnego, wylicza daty Wielkanocy opierając się na pierwszej wiosennej pełni księżyca i dacie paschy żydowskiej. Wielkanoc w Kościele prawosławnym obchodzona jest w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca i po zakończeniu paschy żydowskiej. W tym roku różnica, w stosunku do daty obchodzenia święta w Kościele zachodnim, wynosi 5 tygodni.
Kresy24.pl/
