Ukraińcy stają się dziś najbardziej wpływową mniejszością narodową w naszym kraju. Ich obecność to dla nas i szansa, i wyzwanie.
Autorytarny system sowiecki rozdzielił po II wojnie światowej dwa narody w stanie konfliktu: Polskę i Ukrainę. Gdy w 1989 r. cofnęły się odgradzające nas armie i ewoluował ustrój, mieliśmy do wyboru dwie drogi: krwawy konflikt podobny do bałkańskiego lub porozumienie.
Każda ze stron – Polska i Ukraina – zyskały wówczas miano zwycięzcy: wybierając dalekosiężne, pokojowe rozwiązanie – pisze Dorota Niedźwiecka w artykule “Polska – rajem dla Ukrainy” opublikowanym w Tygodniku Katolickim.
Dziś stajemy przed kolejnymi wyzwaniami, które mogą prowadzić do poważnego konfliktu lub do budujących rozwiązań w polsko-ukraińskich relacjach. Tymczasem uczestnicy dyskursu społecznego nagłaśniają pojedyncze wydarzenia z historii obu krajów, wskazując przede wszystkim na to, co nas dzieli – co automatycznie stawia w niekorzystnym świetle milion dwieście tysięcy ukraińskich imigrantów. Lub ignorują ważne dla budowania porządku społecznego fakty – zakładając, że polityczna poprawność zastąpi konstruktywne rozwiązania w momencie, gdy Ukraińcy stają się najbardziej wpływową mniejszością narodową w Polsce.
