10 lipca w Historii Kresów

10 lipca 2013

Walka Polaków z Kozakami na przedpolach Zbaraża

Walka Polaków z Kozakami na przedpolach Zbaraża

1649: rozpoczęła się polska przed 300-tysięcznymi wojskami kozacko-tatarskimi. Oblężenie trwało prawie półtora miesiąca.

Twierdzy broniła 15-tysięczna polska załoga pod wodzą wojewody ruskiego – księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, wspierana przez piechotę niemiecką. Oblegające zamek siły Chmielnickiego liczyły 100 tys. Kozaków, 100 tys. czerni i 100 tys. Tatarów chana Islama III Gireja. Przewaga wroga była więc 20-krotna!






Zbaraż był wprawdzie twierdzą nowoczesną, jednak zbyt małą, by bronić się wyłącznie za jej murami. Polskie wojska okopały się więc na przedpolach fortecy. Pierwszy szturm kozacki z 11 lipca i wszystkie kolejne ataki załamały się.

Wojska Chmielnickiego poniosły ciężkie straty. Dodatkowo Polacy co pewien czas nękali Kozaków niespodziewanymi wypadami. Musieli jednak coraz bardziej cofać się pod mury twierdzy z powodu czynionych przez wroga podkopów.






Pomimo heroicznej postawy obrońców, po kilku tygodniach zaczęło im brakować jedzenia i prochu. Kilku z nich, m.in. husar Mikołaj Skrzetuski i podstarosta , przedarło się z wieścią o dramatycznej sytuacji Zbaraża do stojącego w Toporowie z 25-tysięcznym wojskiem króla Jana II Kazimierza.

Ten, pomimo skromnych sił, ruszył na odsiecz twierdzy. i chan Islam Girej zostawili więc część wojsk wokół Zbaraża, a z większością sił osaczyli armię królewską pod Zborowem.

Dzięki umiejętnym rokowaniom i ogromnemu haraczowi Polakom udało się nakłonić tatarskiego chana do wycofania się z wojny. Co więcej, Islam Girej zagroził Chmielnickiemu wojną, jeśli ten nie zawrze ugody z królem.

W końcu 17 sierpnia podpisano Ugodę Zborowską. Jej postanowienia były dla Rzeczypospolitej niekorzystne: Chmielnicki pozostał hetmanem Wojsk Zaporoskich, a pod jego kontrolą miały nadal znajdować się trzy województwa: Kijowskie, Czernihowskie i Bracławskie.

Wojskom koronnym, Żydom i jezuitom wstęp na te ziemie był zabroniony. Chanowi zaś – oprócz haraczu – przyznano prawo wypasu trzód na Dzikich Polach nad Dnieprem, Dniestrem i Bohem.

Polskie wojska opuściły 22 sierpnia Zbaraż, niszcząc swoje umocnienia, aby nie mogły potem być wykorzystane przez Kozaków.

1591 – zamieszki na tle religijnym w Wilnie.

1762 – przewrót pałacowy w Petersburgu. Car Piotr III Romanow został obalony w zamachu stanu przez własną żonę Katarzynę II Wielką, co wyniosło ją na tron Rosji.

1794: stoczono bitwy pod Błoniem, Kolnem, Rajgrodem i Raszynem.

1812 – inwazja Napoleona na Rosję: klęska polskiej dywizji w bitwie pod Mirem.

1831: zwycięstwo powstańców w III bitwie pod Kałuszynem.

1863: zwycięstwo powstańców w bitwie pod Ossą.

1896 – we Lwowie urodził się Stefan Askenase – belgijski pianista pochodzenia polsko – żydowskiego. Zmarł w 1985 r.

1969 – zmarł Roman – polski pisarz urodzony w Stanisławowie w 1912 r.

1994 – Aleksander został prezydentem Białorusi.

2007 – zmarł Michał – polski architekt, konserwator zabytków. Urodzony w 1921 r. we Lwowie, tam ukończył szkołę. W 1939 r. uczestniczył w 6-dniowych walkach w obronie Lwowa, jako członek ochotniczego oddziału dowodzonego przez gen. Mariana Januszajtisa-Żegotę. Uczestnik Powstania Warszawskiego.

Kresy24.pl / Historyczne Kalendarium Kresowe – 10 lipca

Podziel się tym z innymi. Udostępnij na:

Komentarze nawołujące do przemocy, zawierające zniesławienia, wulgaryzmy, groźby karalne lub spam będą usuwane. Również wpisy osób podających nieprawdziwy email.

2 odpowiedzi 10 lipca w Historii Kresów

  1. laga Odpowiedz

    10 lipca 2015 w 19:19

    Śmierdzi ten tekst banderowską propagandą. Gdyż 10 lipca 1651 roku to wojsko Królestwa Polskiego rozgromiło ponad 100 tysięczną bandę kozaków siczowych oraz zaporoskich oraz ich sprzymierzone siły około 30 000 tatarów na Wołyniu w Królestwie Polskim pod Beresteczkiem. Ten pogrom tej dziczy oraz czerni jest jednym z najjaśniejszych znaków w dziejach Polski i Świata.

  2. laga Odpowiedz

    10 lipca 2015 w 19:51

    Następnie została podpisana ugoda w Białej Cerkwi gdzie liczba rejestrowanych kozaków pod żołdem Króla Polskiego i jego Gońców została ograniczona do 20 tysięcy i kozacy mieli prawo przebywać tylko na obszarze województwa kijowskiego. Czyli ok 100 000 km na zachód i wschód od rzeki Dniepr. I tam są właśnie etniczne ziemie dzisiejszych banderowców oraz upowców.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *